رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی پیوسته بگردش ز چهار و هفتی دوری چو بکام نگذرانی گیرم صد مرتبه آمدی و صد ره رفتی

گردون همه زهر در ایاغم کردی وز صرصر غم قصد چراغم کردی کردی بهزار حیله‌ام دور از یار داغم کردی و سخت داغم کردی

تا چون گلم آسایش دامن بودی دلتنگتر از غنچه بگلشن بودی رفتی ز بر من و شکفتی اکنون من بیتو چنانم که تو با من بودی

فاش از کفم ار کشیده دامن بودی چون روح مرا نهفته در تن بودی من در طلب تو وز تو غافل یعنی من با تو نبودم و تو با من بودی

دیشب دل من چو خسته از رنجوری میکرد فغان ز محنت مهجوری گفتم که چنین ساخت ز دردت نالان فریاد برآورد که دوری دوری

در وادی عشق دوش نالان جرسی میگفت مرا که چیست فریاد بسی خامش که درین دشت بفریاد کسی هرگز نرسیده است فریاد رسی

صبح است و شراب لعل‌فام ای ساقی برخیز و به گردش آر جام ای ساقی در دور فکن ساغر از آن پیش که چرخ دور من و تو کند تمام ای س…

از جام وصال غیر و مستی تا کی وز هجر من و محنت هستی تا کی ای بخت زبون اینهمه کوتاهی چند ای طالع دون اینهمه پستی تا کی

با یار رقیب می پرستی تا کی در میکده وصال مستی تا کی از دامن او مرا بآن زلف ترا کوته‌دستی و درازدستی تا کی

آنی تو که حال ناتوانان دانی احوال درون خسته‌ جانان دانی افتاده به بیزبانیم کار اما شادم که زبان بی‌زبانان دانی

۲۲/۲۳