رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ از خون دل منست چون عرصه جنگ صد مرغ دل از تیغ جفایت بر خاک افتاده بسان طایر خورده خدنگ

تا چند رقیب در برش گیری تنگ خواهیم یکی زین دو ز گردون دورنگ یا سنگ آید بشیشه هستی ما یا شیشه هستی تو اید بر سنگ

از نام تو کعبه را چه سان نبود ننگ در کعبه تو و دل به کلیسای فرنگ بیرون و درون تو بود چندان رنگ یا رومی روم باش یا زنگی ز…

در راه بتان که صلحشان باشد جنگ تا چند خروشم چو جرس از دل تنگ لب بندم ازین بس که بسی سختتر است سنگ دل این سنگدلان از دل س…

در کوی غمت که فتنه بارد صد رنگ تنها نه تر است دامن ناله بچنگ در هر بن خار هست و در هر سر سنگ نالان چو جرس تنگدلی از دل ت…

هستیست گلی کزوست ما را دل‌تنگ ما دامن او چو خار داریم به چنگ باد ار بردش بهرچه افسوس خوریم زین گل که نبود ازو نه آب و نه…

با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ ورنه ز جفایت چو جرس از دل تنگ نالیم بناله‌ای که خون از اثرش جوشد ز دل سخت تو چون چشمه ز سنگ

ای موی تو در برون دل‌ها همه چنگ وی روی تو در فریب جان‌ها همه رنگ ظلیست ز موی تو چه هندو چه حبش عکسیست ز روی تو چه روم و …

از حرف وصال تو بمن گردد حال آری بفراق دیدگان حرف وصال با مخمور است قصه باده صاف با تشنه جگر حکایت آب زلال

رندی به بغل صراحی و در کف جام با واعظ شهر گفت کای شیخ انام چون هر دو بود زآب عنبر و سرکه و می آن بهر چه شد حلال و این گش…

۱۵/۲۳