رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

دور از تو مرا رنج و گلابی که مپرس دردی که مگو غم و ملالی که مپرس گفتی که چه حال داری از دوری من دارم ز جدائی تو حالی که …

دل برده ز من تازه نهالی که مپرس آهو نگه خوش خط و خالی که مپرس چشمی دارم براه چون حلقه دام از حسرت رم کرده غزالی که مپرس

ای واقف از آرامش و گشت همه کس وی از طلبت ز خود گذشت همه کس بازم گردان بسوی خویش از ره لطف ای آنکه به تست باز گشت همه کس

ای مرحمتت هادی راه همه کس فضل و کرمت پشت و پناه همه‌کس از قهر تو جز درت کجا بگریزم ای از تو بتو گریزگاه همه کس

گویم نه بهرحال که هستی خوش باش گر زاهد و گر صنم پرستی خوش باش زین میکده تا هست ترا مینائی در دستی و ساغری بدستی خوش باش

از عشق فتد بخرمن صبر آتش بارد عوض آب از این ابر آتش برقیست محبت که ازو افتاده است در جان مسلمان و دل گبر آتش

از سیلی غم چند کنی چهره بنفش وز سختی راه نالی و تنگی کفش راضی بقضا باش که با حکم خدا باشد جدلت ستیزه مشت و درفش

جز خون جگر ز شومی اختر خویش چون لاله ندیده‌ایم در ساغر خویش خونابه‌کش محفل خویشیم وزنیم دوری دو پیاله از دو چشم تر خویش

خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش شاد از قدم یار پسندیده خویش چند آه کشم اشک فشانم برهش گاه از دل خویش و گاه از دیده خویش

صبح است ز باده می‌پرستان در رقص رندان ز می طرب غزلخوان در رقص جانان ز فروغ روی جانان در رقص ذرات ز آفتاب تابان در رقص

۱۳/۲۳