شمارهٔ ۱۲۹

از مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار - رباعیات

خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش

شاد از قدم یار پسندیده خویش

چند آه کشم اشک فشانم برهش

گاه از دل خویش و گاه از دیده خویش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۸

بعدیشمارهٔ ۱۳۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید