رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

ای کرده به خویش یک روش دایم فرض بشنو سخنی کامده در معرض عرض باید چو برون شد آخر از صفحه ارض گردی چه بطول راه‌پیما چه بعر…

ای رهرو نادان که روانی چون شط گیرم نروی برون چو از مسطر خط چون نیست ز دانش چه صواب و چه خطا نبود چو ز بینش چه درست و چه …

مخور نگشته از می ناب چه حظ نادیده شب سیه ز مهتاب چه حظ هجران نکشیده را چه لذت ز وصال آنرا که عطش نباشد از آب چه حظ

ای مانده بمحفل تو پا در گل شمع گریان ز تو هم زدیده هم از دل شمع سوز تو مرا بجان چو در بزم چراغ داغ تو بدل مرا چو در محفل…

بر خصم ظفر همیشه در روز مصاف یابم ز دل روشن و از سینه صاف آنم که نیامدست و ناید هرگز تیرم ز کمان برون و تیغم ز غلاف

پیوسته دلم کباب میخواهد عشق دایم چشمم پرآب میخواهد عشق ویران‌تر از آنچه گوئیم کرد و هنوز زین بیشترم خراب میخواهد عشق

امروز نکرده است اندیشه عشق جا در دل من چو در گلم ریشه عشق از باده نداشت رنگ پیمان نه حسن روزی که شدم مست من از شیشه عشق

کو بر زبردست تو دستی ای عشق تا باز کند آنچه تو بستی ای عشق سنجم بچه پایه‌ای ترا از رفعت بالاتر از آنچه هست هستی ای عشق

بس رشته جان‌ها که گسستی ای عشق بس شیشه دل‌ها که شکستی ای عشق دست همه را به پشت بستی ای عشق دستی ای عشق و پشت دستی ای عشق

ای کاوردت ز نطفه‌ای ایزد پاک وآخر دهدت جا به یکی تیره مغاک می‌نوش و بزی شاد که بس چون من و تو پیدا شد از آب و گشت پنهان …

۱۴/۲۳