رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

اعیان جهان نیست پسند عاقل جز مردم نادان ندهد بر او دل چندانکه ره لهو و لعب آسان است دل کندن جاهل است از آن مشکل

گردید الف قامت ما آخر دال بر دوش نبردیم مگر وزر و وبال بگذشته ما بود سراسر غفلت تا چون شود آینده که خوابیم الحال

آیند ملائک سحر از عرش عظیم از بهر طواف شه فردوس حریم عمدا پر خود بردم مقراض زنند شاید که به روضه تو گردند مقیم

آئینه به کف حسن پرستی دیدم چون روی ستاره پشت دستی دیدم چشم سیهش ز باده گلگون شده بود آهوی حنا بسته مستی دیدم

از شوق تو شاها به جهان آمده ام و ز خاک درت بر آسمان آمده ام صد کوه ز اخلاص تو بر دل چه عجب بر خاک درت اگر گران آمده ام

از صحبت خلق دیده بر دوخته ام وز لاله طریق صحبت آموخته ام عیبم مکن ار به ظاهر افروخته ام در باطن من نگر که چون سوخته ام

از عشق تو در سر هوسی داشته ام از شعله آتش قفسی داشته ام دردا که ترا وفا بسی داشته ام پنداشته بودم که کسی داشته ام

از نور رخ تو چون بیارایم چشم از صیقل دیدار تو بزدایم چشم از بیم فراق دیده بر هم نزنم ترسم که نبینمت چو بگشایم چشم

افتاده به روزگار کارم چکنم وز زندگی خویش بعام چکنم با آنکه تمام عین استعدادم در چشم زمانه خوار و زارم چکنم

امشب به غم تو با قضا کوشیدم چون در ته خم می کهن جوشیدم دریا دریا می بلا نوشیدم تا شعله آتش به گیا پوشیدم

۲۲/۳۴