رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
اشراق یکی راه فلک ساز کنم تا اوج هوای قدس پرواز کنم در هجرت اصفهان زانبازی عقل یونان کده ها ز خاک شیراز کنم
شمارهٔ ۲۲۲
ای آنکه بجز رهت رهی نسپارم بر دفتر فضل خود نویس ادرارم جز وجه کریمت همه هالک خوانم زین یک رمه هالک چه توقع دارم
شمارهٔ ۲۲۳
ای وقف غمت سراچه تنگ دلم وین داغ ز سودای تو در چنگ دلم خمخانه تهی مدار ازننگ دلم رنگ می تو کجا و نیرنگ دلم
شمارهٔ ۲۲۴
ای بیهشی عشق تو فرهنگ دلم وی تیره ز تو خوابه تنگ دلم عمر دل من گذشت و آخر نفتاد جز باد ز سودای تو در چنگ دلم
شمارهٔ ۲۲۵
این چرخ کدوئیست کهن باده منم می در ته این سبو که افتاده منم گر خود نظر از دیده تحقیق کنی کاهی ست همه جهان و بیجاده منم
شمارهٔ ۲۲۶
ای جان من از عشق تو پیمانه غم دل جغد بلا و سینه و یرانه غم تو اختر شادئیی چگویم بر تو حال دل تیره یعنی افسانه غم
شمارهٔ ۲۲۷
ای عشق تو کرده غارت ایمانم آمیخته درد محنتت با جانم بر من غم تو حرام ای دوست اگر با درد تو باشد هوس درمانم
شمارهٔ ۲۲۸
ای در ته دریای گناهان شده گم تیره شده بر طالع شومت انجم چندانکه بکردند زراعت مردم هرگز دیدی که جو بیارد گندم؟
شمارهٔ ۲۲۹
با آتش دل به عشق همخوابه شدم وندر ره غم روان چو خونابه شدم هر شب شود اندرونم از آتش پر گوئی که مگر گلخن گرمابه شدم
شمارهٔ ۲۳۰
با خون جگر ز شوق جانان گریم با سیل بلا ز بیم هجران گریم زین دیده بوالعجب بجانم تا چند گاهی همه شعله گاه طوفان گریم