رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۰۱
خورشید همی هراسد از روزن عشق چاک جگری ندوزد این سوزن عشق این خانه ز آتش بلا سوخته ام کم خانه ز آتش است در برزن عشق
شمارهٔ ۲۰۲
دل گشته ز دوریت به مردن نزدیک بی نور تو خانه وجودم تاریک تشنه شده ام به شعله آتش تو همچون که شود به آب تابستان ریک
شمارهٔ ۲۰۳
این کاخ هزار در که باشد صد رنگ نه ملک بقا باشد و نه جای درنگ بیهوده میندوز زر و سیم وگهر کز بهر نهادن چه تفاوت زر و سنگ
شمارهٔ ۲۰۴
تا چند رخ از آز و شره پر آژنگ تا کی به غرور و کبر استاد پلنگ در دشت هوا سمند به بیهوده متاز کاین وادی نیستی است ای دوست …
شمارهٔ ۲۰۵
از حسن تو ای فارس میدان جمال آشوب و بلا فتاده در دست خیال خوش باش که آفاق وجود ما شد در راه تو از خون جگر مالامال
شمارهٔ ۲۰۶
ای دست شکوه تو قوی از اقبال بر فرق فلک نهاده پای اجلال در عهد تو دری چو من از بحر هنر حیف است به زیر پای دوران پامال
شمارهٔ ۲۰۷
بگذار که در عشق بفرساید دل یک لحظه ز محنتش نیاساید دل گر مهر تو ورزد چکند جان در تن ور عشق نبازد به چه کار آید دل
شمارهٔ ۲۰۸
دی قاصد نامه ای که از منزل دل آمد برت ای دل رگه تو محفل دل از باده خدمتت مگر بیخود شد کز یاد شدش بیان حال دل دل
شمارهٔ ۲۰۹
یاد نمک صحبتت ای مهر گسل تازه کندم جراحت کهنه دل تومرهم جان دگران باش که ما با زخم غم تو سر بر آریم ز گل
شمارهٔ ۲۱۰
یارب به حق محمد آن ختم رسل آن سرور آفرینش آن سید کل کز درگه فضل خود مرا ردنکنی ای درگه تو درگه غایات سبل