رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

ای مایه آرایش دکان هنر جز تو نرسیده کس به پایان هنر تاازتو منور شده اقلیم وجود آسوده ز ذات پاک تو جان هنر

ای مایه زیب زندگانی چو هنر وی دوران را چو شادمانی در خور صیت تو چو اقبال شهان عالمگیر عهدت چو بهار زندگانی پرور

با عشق نشین دگر تو ای دل زنهار وز غیر هوای عشق خود را باز آر در هر علمی تو ذوفنون گردیدی بنگر که چه حاصلت شده آخر کار

در ساغر دل خون ز شراب اولیتر در سینه سنان بجای خواب اولیتر ویرانه تن نه جای آبادانی ست این دیر بلا همان خراب اولیتر

آن جوهری جان که مرا عمر دراز شد صرف رهش چو عمر زاهد به نماز نشناخت چو جوهری نادان فلک از مهره غیر گوهر ماراباز

چون خواست مرا دور جهان شعبده باز تاریک چو شب خانه بخت ناساز آیا ز چه رو به مفت شماع فلک شمع هنرم داد همی از آغاز

دل سیر نگردد از غم دوست چو آز وز درگه درد رو نتابد چو نیاز بر کوه بلا کبک غمی گر باشد پرواز کند بسوی مرغم چون باز

یاد شب وصل آن مه مهر افروز روشن کندم خانه اندیشه چو روز یک جرعه می وصل بعمری زین پیش نوشیدم و یادش کندم مست هنوز

بیروی تو آرام ندارم هرگز جز تو به کسی دل نسپارم هرگز جز کوی تو راهی نرود دل زنهار جز خاک درت سر بگذارم هرگز

ای سینه به آتش غم عشق بساز ای دل خود را جز به ره دوست مباز ای دیده مریز اشک جز بر خاکش ای دست بجز دامنش از عجز میاز

۱۹/۳۴