شمارهٔ ۲۱۲

از میرداماد در دیوان اشراق - رباعیات

گردید الف قامت ما آخر دال

بر دوش نبردیم مگر وزر و وبال

بگذشته ما بود سراسر غفلت

تا چون شود آینده که خوابیم الحال

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۱۱

بعدیشمارهٔ ۲۱۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید