رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
هر جای که آتش نبردیست منم بر هر طرفی که تیره گردیست منم آن شیر که در صورت مردیست منم پس چون که به هر جای که دردیست منم
شمارهٔ ۲۸۲
هر جا که ز فضل پیشگاهی است منم و آن کو یک تن شها سپاهی است منم گر دعوی ملک را گواهی است منم گر بر سخن از قیاس شاهی است م…
شمارهٔ ۲۸۳
با ناله همی چو ابر بهمن گریم هر لحظه همی هزار دامن گریم با روشن دل تیره شبان من گریم چون شمع ز دل ز دیده بر تن گریم
شمارهٔ ۲۸۴
از بلبل نالنده تر و زارترم وز زرد گل ای نگار بیمارترم از شاخ شکوفه سرنگون سازترم وز نرگس نوشکفته بیمارترم
شمارهٔ ۲۸۵
روزان و شبان در آن غم و تیمارم کاسرار تو را چگونه پنهان دارم دل خون شد و خون ز دیدگان می بارم بینند ز خون دل همه اسرارم
شمارهٔ ۲۸۶
ای جان جهان تا خبرت یافته ام دل را همه در رهگذرت یافته ام پنداری بی درد سرت یافته ام نه نه که به خون جگرت یافته ام
شمارهٔ ۲۸۷
از خود به تو من بتا گمانها دارم وز کرده خویش داستانها دارم اندر سر صحبت تو جانها دارم بر مایه عشق تو زیانها دارم
شمارهٔ ۲۸۸
سیراب گلابی تو بر آتش خارم دو دست دمم که جز به آتش نارم نشگفت ز بس که در دل آتش دارم کز دیده چو شمع اشک آتش بارم
شمارهٔ ۲۸۹
از هر چه بگفته اند پندی دارم وز هر چه بگفته ام گزندی دارم گه بر گردن چو سگ کلندی دارم بر پای گهی چو پیل بندی دارم
شمارهٔ ۲۹۰
من بستر برف و بالش یخ دارم خاکستر و یخ پیشگه و بخ دارم چون زاغ همه نشست بر شخ دارم در یکدو گز آب ریزو مطبخ دارم