رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۶۱
گر حور بود بدان که نازش نکشم کوته کنم این قصه درازش نکشم آن کز من باز شد فرازش نکشم وآن کو ماند فراز بازش نکشم
شمارهٔ ۲۶۲
از آتش دل همیشه اندر تابم وز اشک دو دیده غرقه اندر آبم در آتش و آب خواب شب کی یابم ترسم چو چراغ مرگ باشد خوابم
شمارهٔ ۲۶۳
ای دشمن و دوست مر تو را یک عالم خاری و گلی با من و با یک عالم در بسته به تو مهر و وفا یک عالم مانده ز تو در خوف و رجا یک…
شمارهٔ ۲۶۴
هرگه که به پیراهن تو درنگرم از رشک و حسد پیرهن خود بدرم از جامه بهرمان تو رشک برم کو بربر تست و بر برت نیست برم
شمارهٔ ۲۶۵
دلخسته چشم ناوک انداز توام جان بسته چنگ بلبل آواز توام مولا و غلام کشی و ناز توام من رنجه ز موی بند غماز توام
شمارهٔ ۲۶۶
در خواب گه از دل به شب آتش بیزم چون خاکستر هر روز ز آتش خیزم هر گه که کند عشق تو آتش تیزم چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم
شمارهٔ ۲۶۷
شب ز انده تو همی نیاید خوابم بر جامه ز غم چو گوی در طبطابم من گاه در آتش و گه اندر آبم سنگم که به من هر چه رسد در یابم
شمارهٔ ۲۶۸
دانم که ز چرخ بخش بیرون نکنم پس شاید اگر ز رنج دل خون نکنم در خوش دارم طمع دگرگون نکنم چون صبر ضرورتست پس چون نکنم
شمارهٔ ۲۶۹
من دوش که از هجر تو در تاب شدم جان تو که گر چو شمع در خواب شدم از دیده و دل در آتش و آب شدم بر جام چو بر آینه سیماب شدم
شمارهٔ ۲۷۰
از بند رحم ببند مهد افتادم پس برد به زندان ادب استادم اکنون شه شرق بند و زندان دادم گویی ز برای بند و زندان زادم