رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
شب زار به جای بستر آتش ریزم چون خاکستر به روز از آتش خیزم هر گه که کند عشق تو آتش تیزم از درد چو شمع بر سر آتش بیزم
شمارهٔ ۲۴۲
گفتم کایندل به داغ نام تو کنم گویی که دو دیده جای گام تو کنم دیدم که اگر کار به کام تو کنم جان در سر کار یک سلام تو کنم
شمارهٔ ۲۴۳
ای چرخ ز هر گزند رنج تو کشم با جان و دل نژند رنج تو کشم در تنگی حبس و بند رنج تو کشم یک بار بگو که چند رنج تو کشم
شمارهٔ ۲۴۴
وصف لب رنگین تو از دل جویم در آرزوی زلف تو سنبل بویم تا پر خون شد ز دیده چون گل رویم وصف تو همه روز به بلبل گویم
شمارهٔ ۲۴۵
چون از گل روی تو بهاری رسدم از درگه هجر تو سواری رسدم در وصل تو چون دست نگاری رسدم در دیده ز غمزه تو خاری رسدم
شمارهٔ ۲۴۶
تا چنگ به مهر آن دلارام زدم هر دم که زدم همه به ناکام زدم بر درگه عشق تو کنون نامزدم اینک علم وفات بر بام زدم
شمارهٔ ۲۴۷
بر آتش اگر بی تو نخفتم خفتم با انده اگر بی تو نجفتم جفتم صبری که ز دل همی نرفتم رفتم این که همه هر چه می نگفتم گفتم
شمارهٔ ۲۴۸
کوهی که بر او بلا ببارند منم تیغی که به دست غم سپارند منم شیری که برون نمی گذارند منم خواری که نکو نگاه دارند منم
شمارهٔ ۲۴۹
امروز ز هر دوست گزندی دارم واندر هر کنج دردمندی دارم در هر نفسی ز چرخ پندی دارم در پای کسان چو پیل بندی دارم
شمارهٔ ۲۵۰
از عشق تو در چشم خرد میل زدم پس دست به تسبیح و به تهلیل زدم بر فرقت تو چو طبل تحویل زدم من دست به جای جامه بر نیل زدم