رباعیات

از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۹۹

شعر

فهرست اشعار

در تاریکی ز بس که می بنشینم در روز چو شب پرک همی بد بینم باشد چو شب ار خوابگهی بگزینم از پهلو و دست بستر و بالینم

آنم که اگر به خلد جایی سازم حورالعین را کشید باید نازم رضوان سبک ار پیش نیاید بازم بر تابم روی و سوی دوزخ تازم

هر گه که تو را به رهگذاری بینم از سایه ت بر زمین نگاری بینم از رشگ دلم چو کفته ناری بینم گر با تو جز از سایه ت یاری بینم

دیده همه شب ز خواب خوش بردوزم بر تن گریم چو شمع و از دل سوزم از آرزوی خیال جان افروزم در آرزوی خواب شبی تا روزم

با خود گفتم که من عیال تو شدم او گفت که من ضامن مال تو شدم ای آن که ثناگوی کمال تو شدم بیشم نکنند چون نهال تو شدم

آنکو گوید هست قضا تیشه من یک شاخ نتابد زدن از بیشه من اندیشه شده ست از جهان پیشه من کس را نبود طاقت اندیشه من

تا خسته دل مرا بریده ست ز تن دارم گله هاش را چو شمشیر سخن لیکن چکنم گفت نمی یارم من کان پسته دهن کرد مرا بسته دهن

در سمجی چون توانم آرامیدن کز تنگی آن نمی توان خسبیدن یارب که همی به چشم خواهم دیدن جایی که در او فراخ بتوان دیدن

هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمن خواهم که مرا کفن بود پیراهن آن روز که دیدار تو را بینم من از شادی وصل دیده خواهم همه تن

چون گل ز غمت دریده ام پیراهن چون لاله بیالوده ام از خون رخ و تن چون شاخ بنفشه سرنگون باشم من ترسم که بسی عمر نیابم چو سم…

۳۰/۴۰