رباعیات «نسخهٔ دوم»
از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱
خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردی کهاندر مه دی، فصل ربیع آوردی چون دانستی، که دل به گل میندهم رفتی و بنفشه را شفیع آوردی
شمارهٔ ۱۵۲
دلها تو بری و قصد جانها تو کنی بر چهره ز خون دل نشانها تو کنی ما را گوئی، که عهد ما بشکستی آنها ز تو آمد، اینچنینها تو …
شمارهٔ ۱۵۳
درده می لعل لالهگون صافی بگشای ز حلقِ شیشه خون صافی کهامروز برون ز جام می نیست ترا یک دوست که دارد اندرون صافی
شمارهٔ ۱۵۴
دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نی مانند تو، بی وفا فلک آرد، نی نی نی ز فلک چه عیب، تو عمر منی از عمر کسی وفا طمع دارد، نی
شمارهٔ ۱۵۵
هر گه که به زلف، عنبرِ تر سایی بینمْت کز او تازه شود ترسایی تو پای ز هفت چرخ برتر، سایی چونست که نزد بندهای، ترسایی
شمارهٔ ۱۵۶
آنی که به لطف، تو سراسر نمکی چون بر گل تازه برچکیده نمکی چون شیر ز پستان لطافت نمکی پیغمبری ای دوست ولیکن نه مکی
شمارهٔ ۱۵۷
چون خاک زمین اگر عنان کش باشی وز باد جفای دهر ناخَوش باشی زنهار ز دست ناکسان آب حیات بر لب مچکان اگر در آتش باشی
شمارهٔ ۱۵۸
هان تا به خرابات مجازی نائی تا کار قلندری نسازی نائی این جا، ره رندان سراندازانست جانبازانند تا نبازی نائی
شمارهٔ ۱۵۹
چون اسب به میدان طرب میتازی از طبع لطیف سحرها میسازی فرزین و شه و پیاده، فیل و رخ و اسب خوب و سره و طرفه و خوش میبازی
شمارهٔ ۱۶۰
زلف و رخ خود به هم برابر کردی امروز خرابات منور کردی شاد آمدی ای خسرو خوبان جهان ای آنکه شرف بر خور و خاور کردی