رباعیات «نسخهٔ دوم»

از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۹

شعر

فهرست اشعار

آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زن بر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن گر آتش عشق تو فتد یک سوزن یک سو همه مرد سوزد و یک سو زن

رفتی پسرا دوش به می نوشیدن بودت هوس یار دگر ورزیدن روی تو بکنده‌اند معلومم شد من روی تو کنده چون توانم دیدن

در «گنجه» دو درزن‌گر استاد جوان رفتند تظلم به برِ شاه جهان فرمود ملک به درزنانِ «ارّان» گه درزن این برید، گه درزن آن

دی خوش پسری بدیدم اندر «زوزن» کو لاف زنی ز خوبرویان زو، زن او بر دل من رحم نکرد یک سوزن خود دود دل منش ستانَد زو زن

مؤذن پسری تازه تر از لاله مرو رنگ رخش آب برده از خون تذرو آوازه قامت خوشش چون برخاست در حال به باغ در نماز آمد سرو

عشق است که شیر نر زبون آید از او بحریست که طرفه‌ها برون آید از او گه دوستیی کند که روح افزاید گه دشمنیی که بوی خون آید ا…

روز ازل آمدم نشان غم تو جان تا به ابد بود مکان غم تو من جان و دل خویش از آن دارم دوست این داغ تو دارد آن نشان غم تو

معشوقه لطیف و چست و بازاری به عاشق همه با ناله و با زاری به گفتا که دلت ببرده‌ام بازببر گفتم که تو برده‌ای تو بازآری به

ای روی تو از تازه گل بر بر به وز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به صد بندهٔ بربری تو را بنده شده بر، برِ بنده نه که بر برِ …

اندر دل من ای بت عیار بچه مرغ غم تو نهاده بسیار بچه این پیچش و شورش دل از زلفت زاد از مار چه زاید بجز از مار بچه

۱۴/۱۷