رباعیات «نسخهٔ دوم»
از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
ما مرد مئیم و در خرابات مقیم نه مردم سجاده و نه مرد گلیم قاضی نخورد می که از آن دارد بیم دزدی خرابات به از مال یتیم
شمارهٔ ۱۲۲
چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم افتاده به دام و کس نداند حالم دردی به دلم سخت پدید آمده است امروز من خسته از آن مینالم
شمارهٔ ۱۲۳
از مرگ تو ای شاه سیه شد روزم بی روی تو دیدگان خود بردوزم تیغ تو کجاست ای دریغا تا من خون ریختن از دیده در او آموزم
شمارهٔ ۱۲۴
با درد تو نیست روی درمان دیدن دشوار بود وصل تو آسان دیدن من دوش به خواب دیدهام زلف ترا گوئی چه بود خواب پریشان دیدن؟
شمارهٔ ۱۲۵
قلاش و قلندران و عاشق بودن انگشت نما جمله خلایق بودن در مجمع رندان موافق بودن به زآنکه به جرگه منافق بودن
شمارهٔ ۱۲۶
از ضعف من آنچنان توانم رفتن کز دیده خود نهان توانم رفتن بگداختهام چنانکه گر آه کشم با آه بر آسمان توانم رفتن
شمارهٔ ۱۲۷
در دام غم تو خستهای نیست چو من وز جور تو دل شکستهای نیست چو من برخاستگان عشق تو بسیارند لیکن به وفا نشستهای نیست چو م…
شمارهٔ ۱۲۸
دی خوش پسری بدیدم از سرّاجان شایسته و بایسته تر از سراجان از دست غمش همیشه در ضَرّا، نُس در عشق رخش همیشه در سرّا، جان
شمارهٔ ۱۲۹
زلفین تو سی زنگی و هر سی مستان سی مستانند خفته در سیمستان عاج است بناگوش تو یا سیم است آن زین سیمستان بوسه کم از سی مستا…
شمارهٔ ۱۳۰
ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چین طغرای خط تو برزده چین بر چین حور از بر تو گریخت برچین برچین زیور همه بر تو ریخت برچین ب…