رباعیات «نسخهٔ دوم»
از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
ای آرزوی روان و وی داروی دل با گونهٔ تو گونهٔ گل شد باطل نقش صنم چین به برِ تست خجل بتگر نکند پیکر نقشت به چکل
شمارهٔ ۱۰۲
ای از تو مرا غصه سودا حاصل هجرانک قاتلی و نعم القاتل در وصف مصور جمال تو سزد سبحانک ما خلقت هذا باطل
شمارهٔ ۱۰۳
تا حلقه به گوش لب چون نوش توام ای رشک پری، عاجز و مدهوش توام تو مردم چشم مردم چشم منی من حلقه به گوش حلقه گوش توام
شمارهٔ ۱۰۴
جانا نفسی دور نهای از یادم دلتنگ مشو گر ز تو دور افتادم گر آب شود جهان و آتش گیرد من خاک شوم تا به تو آرد بادم
شمارهٔ ۱۰۵
هر جوی که از چهره به ناخن کندم از دیده کنون آب در او میبندم بی آبی روی بود ار یکچندم آب از مژه بر روی از آن میبندم
شمارهٔ ۱۰۶
چندان که به کار خویش وا میبینم خود را به غم تو مبتلا میبینم این طرفه، که در آینه دل، شب و روز من مینگرم ولی ترا میبی…
شمارهٔ ۱۰۷
تا در چشمی، برفت خواب از چشمم اشکی نرود به هیچ باب از چشمم لیکن ز پی آنکه تو در چشم منی از تری آن میچکد آب از چشمم
شمارهٔ ۱۰۸
شاگرد گره زنان موی تو منم مولای مشاطگان روی تو منم از بس که ز دیدگان همی ریزم آب سقای مجاوران کوی تو منم
شمارهٔ ۱۰۹
در وصف تو بسیار سخن راندهایم بسیار کُتُب ساخته و خواندهایم حسنت نه چنان است که کس وصف کند در پیش تو جملگی فرو ماندهای…
شمارهٔ ۱۱۰
هر شب ز غمت تازه عذابی بینم در دیده به جای خواب آبی بینم وانگه که چو نرگس تو خوابم ببَرَد آشفتهتر از زلف تو خوابی بینم