غزلیات
از مجموعه اشعار کوهی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
کشف شد اسرار پیدا و نهان تا نهادم بر خم دل شمع جان صد هزار آواز بشنیدم بدرد در دل اول از خدای غیب دان گفتمش در گوش و چشم…
شمارهٔ ۱۹۲
چه حکمت بود ما را آفریدن چه بود این زندگی و باز مردن نمیدانم چه سر است اینکه خواهد بروز حشر دیگر زنده کردن غرض این بد که…
شمارهٔ ۱۹۳
خط ریحان تو از نسترن آمد بیرون در گل نسترنت یاسمن آمد بیرون غنچه صد لخت قبا را به سحر گه زد چاک تا گل اندام تو از پیرهن …
شمارهٔ ۱۹۴
سلام الله ای خورشید تابان که در شهری و در کوه و بیابان سلام الله این ماه منور که کردی جمله عالم نور افشان سلام الله ای ه…
شمارهٔ ۱۹۵
یار چون از زلف کج آویخت ما را سرنگون دارم از زنجیر زلف یار سودای جنون خواستم بگریزم از دام بلا درعافیت عشق او بگرفت سر ت…
شمارهٔ ۱۹۶
او در اعیان ثابت و اعیان در او هست این آئینه را یک پشت و رو غیر هستی نیستی باشد بلی کل شیئی هالک الا وجه هو دیدم او را ه…
شمارهٔ ۱۹۷
دلا از خویش شو پنهان و میرو درون دیده چون انسان و میرو برآور سر ز خاک جمله ذرات چو خورشید فلک تابان و میرو چو آن یار سبک…
شمارهٔ ۱۹۸
مرکز عرش است دل خال سیه همتای او رشته زلف است جان عمر سمن فرسای او عالمی را کشت و دردم زنده کرد آن جانفزا یحیی الموتی اس…
شمارهٔ ۱۹۹
لن تنالوا البر حتی تنفقوا یعنی جان در باز اندر راه او نفقه کن جان و دل دنیا و دین خویش را بر خاک افکن سر نکو فانی مطلق ش…
شمارهٔ ۲۰۰
بیا ای دوست دیداری از این سو معزز کن شبی رخسار از این سو وگرنه با نسیم صبح بفرست رموی زلف خود یکتا از این سو بگوشت می رس…