غزلیات
از مجموعه اشعار کوهی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
روی آن ماه چو خورشید عیانست ای دل تا نگویی که ز ذرات نهانست ای دل معنی هست که گفتند علی صورته در جهان صورت حق جان جهانست…
شمارهٔ ۱۸۲
از روی حسن معنی جانرا بتی است مایل زانرو نگشت هرگز از روی حسن زایل نزد توجمله خوبان چون ذره پیش خورشید بر عجز خویش هستند…
شمارهٔ ۱۸۳
خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل بر تو بخواند حضرت یا ایها المزمل از خواب و خور حذر کن در جسم و جان گذر کن باید همیشه ب…
شمارهٔ ۱۸۴
بیجان و تن دلم شد با وصل یار واصل تحصیل یار کردیم علمی بود که حاصل گه گه ز روی باطل حق مینماید ای دوست فرقی نمیتوان کرد …
شمارهٔ ۱۸۵
من درد کش باده صهبای الستم تا شام ابد نیز نه مخمور و نه مستم تا ساقی وحدت می عشقم بقدح ریخت از کشمکش دنیی و از خویش پرست…
شمارهٔ ۱۸۶
دلبرا جانب ارباب وفا بگشا چشم که مرا از رخ زیبای تو شد بینا چشم تا بر آریم ز وصل تو در از بحر وجود دارد از گریه پنهان دل…
شمارهٔ ۱۸۷
حرف اسرار ازل بر دل خود خوانا چشم که خموش است مرا هر دو لب گویا چشم از همه خلق جهان بر در دیری دیدیم داشت بر عاشق خود او…
شمارهٔ ۱۸۸
گرچه چون پروانه از شمع وصالت سوختم شمع هم میسوزد از آه دل آتش فشان ما ز لعل یار دندان طمع برکنده ایم چون بکام دل نمی یاب…
شمارهٔ ۱۸۹
ترک سودای دین و دنیا کن بعد از آن وصل حق تمنا کن وجه باقی به بین و باقی شو حسن ما را به ما تماشا کن چونگذشتی زهر چه غیر …
شمارهٔ ۱۹۰
بسته ام زنار کبری بر میان در قبول خدمت پیر مغان بردر دیری نشینم روز و شب در سجودم روز و شب پیش بتان طاعت و تسبیح و ذکر و…