غزلیات
از مجموعه اشعار کوهی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
دارم از زلف و خال تو در دل هزار داغ جانم بسوخت ز آتش روی تو چون چراغ بر آستان خاک تو ای سرو گلعذار ما را فراغت است ز گله…
شمارهٔ ۱۶۲
باشد ز سرو قد تو خرم های باغ در گلستان ز روز تو برگ و نوای باغ چون خاک آستان تو فردوس جنت است بخشد نسیم از سر کویت عطای …
شمارهٔ ۱۶۳
دلم خود جان جان شد باده صاف خدا شد ساقی جانها بانصاف لبالب میدهد جام طهورا سقیهم ربهم خود کرد اوصاف ملک میشد برای نقد جا…
شمارهٔ ۱۶۴
دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجف گفت بدان تو نفس خود تا برسی بمن عرف شمع صفت بسوختی شب همه شب برای حق بهر چه کرده ای بگ…
شمارهٔ ۱۶۵
حیدر آسا جان کافر کیش در روز مصاف ذوالفقار روح را ایدل برآور از غلاف همچو کرم پیله بر خود می تنی از حرص و آز عنکبوتی نیس…
شمارهٔ ۱۶۶
هر که شد کشتهٔ شهوت نشود زندهٔ عشق نرسد هیچ بوی دولت پایندهٔ عشق عاشق آن است که او شهوت خود را بکشد تا چه خورشید شود زند…
شمارهٔ ۱۶۷
ما چو گشتیم به تیر مژه یار عاشق شد دل سوخته پر درد و جگر خوار عاشق دو جهان را همه بر آتش سوزان فکند هر که شد از دل و جان…
شمارهٔ ۱۶۸
بحسن خود شد او دلدار عاشق که آنرا نیست جز او یار عاشق گهی لیلی شدی و گاه مجنون گهی عذرا شدی و گاه وامق چه اول قل هو الله…
شمارهٔ ۱۶۹
بررخ جامع میان خلق و حق جز محمد نیست بر خوان این سبق قبله واحد بود موجود و او زان بفرمانش همی شد ماه شق شاهد لولاک آمد ر…
شمارهٔ ۱۷۰
هستم از علم نظر دانای حق چون بچشم حق شدم بینای حق جسم چون داراست و جان منصور باز زان اناالحق گفت و شد گویای حق هر چه موج…