غزلیات
از مجموعه اشعار کوهی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
همچو مه دیدم شبی دیدار عشق بود خورشید و فلک ز انوار عشق مصطفی الجار ثم الدار گفت جمله ذرات از این شد جار عشق کل یوم هو ف…
شمارهٔ ۱۷۲
روحم از عالم امر است و تن از عالم حق جان ز لاهوت بود جسم ز ناسوت الحق نکند درک حدیث من مجنون عاقل زانکه باشد سخن سر معان…
شمارهٔ ۱۷۳
تا ببیند او خم ابروی آن مه یک به یک در سجود افتاد هردم جمله جانها ملک ما بیاد آن دهان در کنج خلوت شسته ایم تا بیابیم از…
شمارهٔ ۱۷۴
دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ بسکه از چشم سیه با ما کند مستانه جنگ چون ز تیر چشم او گشتیم آخر کشته باز دوستان ت…
شمارهٔ ۱۷۵
زمین وانجم و خورشید و ماه تا افلاک براق شاهد لولاک بسته بر فتراک شنو حدیث محمد رایت و ربی گفت خدای را بجز او هیچکس نکرد …
شمارهٔ ۱۷۶
نظر دارد بسوی ما شه عیار تنها یک نمود از هر طرف روئی بصد اظهار تنها یک بروز او آفتاب است و بشب چونماه میتابد همه ذرات می…
شمارهٔ ۱۷۷
حله حور بود فصل بهاران کپنک چتر درویش بود موسم باران کپنک پادشاهان جهان جمله نمد می پوشند گرچه پوشند ز عشق تو گدایان کپن…
شمارهٔ ۱۷۸
روح اگر از چاه تن افتاد بر اوج فلک رحم کرد ایزد بر او گفتند الله معک هیچ نقصان نیست یوسف را ز چه دانسته ایم سالمش آرد بر…
شمارهٔ ۱۷۹
آتش و آبست و لعل و سیم و زر در جان سنگ جوهری بشناسد ایدل گوهر پنهان سنگ سنگ چون در فطرت خود قابل دیدار بود نقد جان را بر…
شمارهٔ ۱۸۰
ای رخت شمع تابخانه دل خلوت خاص تو میانه دل دل چو در اصبعین تست بچرخ پس مکن چرخ دل بهانه دل وه که سیمرغ قاف قربت حق گشته …