رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال

دسته‌بندی

۱۱۷

شعر

فهرست اشعار

در بوتهٔ غم هر که چو زر بگذارد بحث کمر تو در میان اندازد آن کس که حدیث شبِ معراج کند زلف سیه تو را تمسّک سازد

یا رب کی آن چشم و چراغم برسد؟ وآن سرو خرامنده به باغم برسد؟ هر دم که بر آرم از جگر آهی گرم بوی دل بریان به دماغم برسد

ای در دلم آتش غم و در جان دود بگرفت درون دلم از بریان دود هر دود که از مطبخ عشقت خیزد بوی جگر سوخته آید زان دود

تا کی چو مسیح دم ز طاعات زنید؟ یا همچو کلیم لاف میقات زنید؟ خیزید و به مِی خاک مرا گِل سازید وآن گه ز گِلم خشت خرابات زن…

تا چند توان کرد درین قصر دو در اندیشهٔ شش پیشگه و پنج ممر برخیز و وطن با دو برادر بگذار وز نه پدر و چهار مادر بگذر

در ساغر جان ما شراب اولی‌تر وز آتش مِی جگر کباب اولی‌تر در ده قدحی که در خرابات فنا بنیاد وجود ما خراب اولی‌تر

چون مرغ چمن برآورد بانگ هزار نوشند صبوحیان مِی نوش‌گوار بر گریهٔ من چشم قدح، گرید گرم وز نالهٔ من چنگ سحر، نالد زار

نرگس بنگر که در دهان دارد زر مسکین چه کند که او همان دارد زر؟ دانی که چرا غنچه دلش می‌خندد؟ زآن رو که مقیم در میان دارد …

در کوی تو غم ز شادمانی خوش‌تر مردن ز حیوة جاودانی خوش‌تر پیش لب لعل تو بمیرم کو را آبی‌ست کز آب زندگانی خوش‌تر

ای شمع! دلم یافته از مهر تو نور وی جوهر! جان را ز جمال تو سُرور ابروی تو پیوسته از آن روی خوش‌ست کز صحبت مستان نبوَد یک …

۷/۱۲