رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال

دسته‌بندی

۱۱۷

شعر

فهرست اشعار

چون طره ز پای یار سر برگیرد در حال دگر سرکشی از سر گیرد آن رخ که بود برو نشان در دوست هر دم فلکش ز مهر در زر گیرد

هر دم ز دلم آتش عشق افروزد وآتش ز من سوخته سوز آموزد می سوزم از آنک در وجودم نم نیست شک نیست که خون خشک بهتر سوزد

هر آه که از دلم بدر می‌آید بشنو که ازو بوی جگر می‌آید امشب نفس صبح چرا چون جانم از آتش مهر دِیر بر می‌آید؟

کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد از زخم سنان ستمم می‌پرسد جز آه که او هر نفسم می‌آید یا اشک که او دم‌به‌دمم می‌پرسد

ای کرده دلم به چین گیسو در بند به سرا و زبان مرغ خوش‌گو در بند بگشا گره از سلسلهٔ طره که هست کار دل دیوانه به یک مو دربن…

لعل تو به خاتم سلیمان بخرند خاک قدمت به آب حیوان بخرند هر در که ز بحر عشقت آید ز برون اهل خردش به جوهر جان بخرند

مگذار که هر کس خط و خالت بیند وآن عارض خورشید مثالت بیند هم گوش تو باید که حدیثت شنود هم چشم تو باید که جمالت بیند

چون شاهد مه غره غرّا بنمود مشگین خط شام چین ز گیسو بشود دفتر به کفم بود و سرشکم ناگاه موجی بزد و سفینه از من بربود

هر کس که دلش ز عشق فرسوده شود وز خون جگر دامنش آلوده شود از قند شکرریز لبش مشکل او حلوا نشود چو اشک پالوده شود

آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید گردون، سر رشته از کفم برباید آن روز که رخسار تو بینم به مراد ناگاه شب از کناره بیرون آید

۵/۱۲