رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال

دسته‌بندی

۱۱۷

شعر

فهرست اشعار

آن یار که درد از دل ما می‌چیند باید که کسی بر سر ما نگزیند در دیدهٔ ما آمد و بگشود نظر تا چهرهٔ خود به دیدهٔ خود بیند

از دیدهٔ من چو دم‌به‌دم خون آید مانند تو در دیدهٔ من چون آید؟ هر خار که سر برزند از تربت من زو رایحهٔ بادهٔ گلگون آید

در ماتم من مرغ صراحی مؤید غسّال به آب چشم جامم شوید از خاک من آن خار که بیرون آید زو تا به قیامت گل حمری روید

مخمورم و از کسی شرابم نرسید بیرون ز دلم بوی کبابی نرسید گفتم صدره با تو حدیث دل ریش لیکن ز توام هیچ جوابی نرسید

نرگس بنگر نشسته در سایهٔ بید وز مهر نهاده بر فلک چشم امید چون زهره برآورد سر از بدر منیر یا شمس طلوع کرد از روز سپید

چون گل‌رخ ما پرده ز عارض بگشاد شد لالهٔ دل‌سوخته از مهر چه شاد سوسن چو به بندگیش اقرار آورد سلطان بهارش خط آزادی داد

چون باد صبا زرویت آگاهی داد گل کرد قبا پیرهن و داد به باد نرگس چو بدید چشم خواب‌آلودت دیدم که سرش ز شرم در پیش افتاد

مانند رخت صبا هر آن لاله که دید برخواند دعائی و بر آن لاله دمید چون نسبت غنچه با دهانت کردم دیدم که ز خرمی دلش می‌خندید

شب هندوی آن طرهٔ مه‌فرسا شد لؤلؤ، لبِ یاقوتِ تو را لالا شد تا خط تو شد زطرف خورشید پدید بس فتنه که در دور قمر پیدا شد

چشمم که مدام آن حسرت بارد پیوسته کنار من چو دریا دارد هر دم بنظارهٔ رخت تشنه‌ترست آری نمک آب تشنگی بیش آرد

۴/۱۲