رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال

دسته‌بندی

۱۱۷

شعر

فهرست اشعار

نرگس که مدام خوش‌دل و سرمست است زان‌ست که دست از قدحِ زر شُست است در سوسن و سرو بین که معلوم کنی کآزاده زبان‌دراز و کوته…

مه ذره‌ای از مهر رخ مهوش ماست در پیش تو نیست روشن اینک پیداست سرو چمن از نشاط آن می نالد کو را گفتم بقامتش مانی راست

گر سرو سهی به قد او ماند راست چوبین و دراز و ناتراشیده چراست؟ ور قامت من نه ابرویش را همتاست پیوسته بگو راست که بهر چه د…

ای آن که شبت جیب ثریا بگرفت آهم ز غمت دامن جوزا بگرفت از آتش رویت جگر لاله بسوخت از قد تو کار سرو بالا بگرفت

ای چشم تو مخمور و من از چشم تو مست وی جان من از جام لبت باده‌پرست بنشین که نسیم نوبهاری برخاست برخیز که شمع صبحگاهی بنشس…

هر چند که یک موی نَیرزم بر دوست فرق از تن من تا به میانش یک موست کس بر رخ ما قطرهٔ آبی نچکاند جز دیده که آبروی ما جمله ا…

بر خاک درت غم‌ست کو محرم ماست بیرون ز غم تو کیست کو را غم ماست؟ کس نیست که ما را نفسی خوش دارد جز بلبل خوش‌نفس که او همد…

چون زلف تو بر مه سر چوگان بشکست گوی دل من بر سر میدان بشکست از موی تو کار مشک در پا افتاد از روی تو پشت ماه تابان بشکست

ای سرو سهی که قد و بالات خوش‌ست آن دُرج پر از لؤلؤی لالات خوش‌ست گیسوی دراز را میفکن بر دوش کآن شعر سیه بر قد و بالات خو…

می‌گفت مگر ملامت از ما بگرفت چون لاله دلت زآتش سواد بگرفت از جزع یمن لؤلؤ لالا بفشاند اطراف مهش عقد ثریا بگرفت

۲/۱۲