پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۹

از خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال - رباعیات

ای سرو سهی که قد و بالات خوش‌ست
آن دُرج پر از لؤلؤی لالات خوش‌ست
گیسوی دراز را میفکن بر دوش
کآن شعر سیه بر قد و بالات خوش‌ست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید