رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال

دسته‌بندی

۱۱۷

شعر

فهرست اشعار

از زلف تو سودائی و شیدا دل ما در کوی غمت ساخته مأوا دل ما چون غرقهٔ دریای حقیقت گشتیم عالم همه قطره گشت و دریا دل ما

ای خیل غمت برده به یغما دل ما مهر تو سپهرست و ثریا دل ما بستیم دل شکسته در زلف کژت تا خود چه کند زلف کژت با دل ما

ای روز جهان‌تاب تو همسایهٔ شب پروین قمرسای تو پیرایهٔ شب عقرب که شنیده است بر خرمن ماه خورشید که دیده است همسایهٔ شب

تا مایهٔ سودای تو سرمایهٔ ماست خورشید جهان‌فروز در سایهٔ ماست در سایهٔ مهر، ما گرفتیم وطن هم سایهٔ ماست آن که همسایهٔ ما…

یاری اگرت تیغ زند راحت ماست هم خلوت ما و خالی از خلوت ماست در حضرت او حضور ما ممکن نیست کآن جا که بود حضور او غیبت ماست

بر گردش چرخ چون نمی‌باشد دست دل در بد و نیک دهر چون باید بست؟ این محنت و غم که هست پندار که نیست وین عیش و طرب که نیست ا…

آن لعل که گنج شایگان‌ست کجاست؟ وان آب که آتش روان‌ست کجاست؟ تا چهرهٔ جان در آن ببینم روشن آن جام که آیینهٔ جان‌ست کجاست؟

زین‌سان که به زیر پای غم گشتم پست جز جام می‌ام کسی کجا گیرد دست؟ آن لحظه که بر جنازه گردد سر من از گردش کاسهٔ سرم بینی م…

اکنون که ز سبزه آسمانی شد دشت وز سنبل ترناف زمین مشگین گشت بر طارم پیروزه گویی نرگس طاسی‌ست ز زر نهاده در سیمین طشت

چون خسرو گل به جای جمشید نشست دیدم به صبوح نرگس باده‌پرست بر کرسی پیروزه سر انداخته پیش از نقره و زر تبشی و منقر در دست

۱/۱۲