غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱
که خریدی ز غم گردش دوران ما را؟ دیده گر مفت نمیداد به طوفان ما را مفلس ار جنس خود ارزان نفروشد چه کند؟ کم بها کرد تهی د…
غزل شمارهٔ ۳۲
منم به کنج قناعت رمیده از درها به خویش بسته ز نقش حصیر زیورها غبار خاطر خود گر دهم به سیل سرشک شود به بحر گل آلود آب گوه…
غزل شمارهٔ ۳۳
هر کس به قبلهای کرد روی نیاز خود را هندو صنم پرستد، من سرو ناز خود را نگذاشت آستانش در جبههام سجودی بیسجده میگذارم ا…
غزل شمارهٔ ۳۴
ترک چشمت میکند آماجگه محراب را ما طمع داریم ازو دلجویی احباب را با ستمکاران گیتی بد نمیگردد سپهر عید قربان است دایم …
غزل شمارهٔ ۳۵
ز آه گرمی آتش زنم سراپا را ز یک فتیله کنم داغ جمله اعضا را حدیث بحر فراموش شد که دور از تو ز بس گریستهام آب برده دریا ر…
غزل شمارهٔ ۳۶
دوش گم کردم ز بیهوشی ره کاشانه را یافتم باز از نوای جغد این ویرانه را من که در دام آمدم، نه از فریب دانه بود غیرتم نگذاش…
غزل شمارهٔ ۳۷
شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را که بندد نیزه بالا در عزایش نخل ماتم را اگر گویم که خاتم چون دهان اوست، از شادی شود به ز…
غزل شمارهٔ ۳۸
قرار میبرد از خلق آه و زاری ما به این قرار اگر مانده بیقراری ما شویم گرد و به دنبال محملش افتیم دگر برای چه روز است خاک…
غزل شمارهٔ ۳۹
با هر که بد شوی فکنی از نظر مرا منظور بودنی است بس است اینقدر مرا بوی گل است موی دماغ ضعیف من ناصح مده ز صندل خود دردسر …
غزل شمارهٔ ۴۰
از آن چشمی که میداند زبان بیزبانی را نکویان یاد میگیرند طرز نکتهدانی را به نزد آنکه باشد تنگدل از دست کوتاهی درازی ع…