غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۱
نیلگون شد فلک از تیرگی اختر ما گردد آئینه سیه تاب ز خاکستر ما بیکسانیم، گذاری به سر ما که کند؟ مگر از گریه گهی بگذرد آب…
غزل شمارهٔ ۱۲
چشمت به فسون بسته غزالان ختن را آموخته طوطی ز نگاه تو سخن را پیداست که احوال شهیدانش چه باشد جائیکه به شمشیر ببرند کفن …
غزل شمارهٔ ۱۳
بند از زنجیر نتوان کرد دل وارسته را میتواند زد به عالم پشت پای بسته را تشنهٔ یک آرزو از همت والا نهایم خاک هم آب است د…
غزل شمارهٔ ۱۴
ز تیغش چاک شد دل، چون نهان سازم غم او را؟ گریبان پاره شد گل را، کجا پنهان کند بو را؟ سپهر دون در فیض آنچنان بسته است از …
غزل شمارهٔ ۱۵
دلا بر چشم تر نه آستین را چه میپوئی عبث روی زمین را؟ ز محراب دو ابروی تو پیداست که با خود کرده روی کفر و دین را ز موی پ…
غزل شمارهٔ ۱۶
بیتو از گلشن چه حاصل خاطر افسرده را؟ خندهٔ گل دردسر میآورد آزرده را ساغری خواهم دم آخر مگر همراه او سوی تن باز آورم جا…
غزل شمارهٔ ۱۷ - در مدح ظفرخان
عزت دیگر بود در دامن صحرا مرا می گذارد هر کجا خاری است سر در پا مرا گر به من خاشاک این دریا زند زخم پلنگ از کسی چیزی به …
غزل شمارهٔ ۱۸
هیچ دلسوزی نداند چارهٔ کار مرا شمع بگریزد اگر بیند شب تار مرا دست هر کس را بهسان سبحه بوسیدم ولی هیچکس نگشود آخر عقدهٔ …
غزل شمارهٔ ۱۹
نمیبیند سرم چون شمع شبها روی بالین را به چشم دیگران پیوسته بینم خواب شیرین را کدورت بیشتر آن را که جوهر بیشتر باشد نمی…
غزل شمارهٔ ۲۰
تا پیش پای بیند دور از تو دیدهٔ ما نزدیک کرده ره را پشت خمیدهٔ ما از سیل گریهٔ ما آفت ز بسکه دیده است ناید به روی ما باز…