غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۱
ای ز بالای تو طوطی در کنار آئینه را وز گل روی تو سامان بهار آئینه را صبح را رشگ رخت افکنده است از چشم خویش دیگر از خورشی…
غزل شمارهٔ ۴۲
چند از شرم تو باشد در نقاب رخ بپوشان تا برآید آفتاب بر سر هر عضو من دردت نهاد نقطهٔ داغی نشان انتخاب تا در آب افتاده عکس…
غزل شمارهٔ ۴۳
تا خانمان ما همه بر باد داده آب مانند اشک از نظر ما فتاده آب چیزیکه متصل بود امروز، اشک ماست اجزای دهر را همه از هم گشا…
غزل شمارهٔ ۴۴
باده در دور غمت بسکه نشاط افزا نیست پنبه را نیز سر همدمی مینا نیست مینمایند مه عید به انگشت، به هم سوی ابروی تو میل مژه…
غزل شمارهٔ ۴۵
کسی که مانده به بند لباس زندانی است پریدن از قفس نام و ننگ عریانی است به پختگی جنون کی به من رسد مجنون؟ همین بس است که م…
غزل شمارهٔ ۴۶
از پیچ و تاب فکر تنم صد شکن گرفت آسان نمیتوان سر زلف سخن گرفت بر تشنگان عقیق لبت را حلال کرد خطت که آمد و سر چاه ذقن گر…
غزل شمارهٔ ۴۷
دل رفیقانِ رهِ خوف و رجا را دیده است شوق پابرجا و صبر بیوفا را دیده است روز محشر بازگشت جان به تن از شوق تست ورنه مسکین…
غزل شمارهٔ ۴۸
نوبهار آمد دگر دنیا خوش و دلها خوش است خانه در رهن شراب اولی است تا صحرا خوش است در میان نیک و بد زین بیشتر هم فرق نیست…
غزل شمارهٔ ۴۹
مرا ز زلف تو غیر از شکست و محنت نیست بنای خانهٔ زنجیر بهر راحت نیست برهنه پای نخواهیم ماند، آبله هست در آن دیار که کفشی …
غزل شمارهٔ ۵۰
نه همین سودای ابرویت مرا دیوانه ساخت برهمن از شوق او محراب در بتخانه ساخت مستی چشم ترا نازم که در دوران او سبحه را زاهد …