غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۱
سر به بستان چو دهد جلوهٔ یغمائی را اول از سرو کند جامهٔ رعنائی را پای سعیم شده از خار رهت پوشیده چاره زین به نتوان کرد ت…
غزل شمارهٔ ۲۲
دنبال اشک افتادهام جویم دل آزرده را از خون توان برداشت پی نخجیر پیکان خورده را با این رخ افروخته هر جا خرامان بگذری از …
غزل شمارهٔ ۲۳
اشک کواکب نگر چرخ غم اندود را گریه فراوان بود خانهٔ پر دود را صبر گوارا کند هرچه ترا ناخوش است ساعتی از کف بنه آب گل آلو…
غزل شمارهٔ ۲۴
از آن تیغی که آبش شست جرم کشتگانش را ربودم دلنشین زخمی که میبوسم دهانش را جنونم میبرد تنها به سیر آن بیابانی که نبود ا…
غزل شمارهٔ ۲۵
به سان شانهات سرپنجه گردانم گریبان را به چنگ آرم مگر زین دست آن زلف پریشان را نباشد نیک باطن در پی آرایش ظاهر به نقاش ا…
غزل شمارهٔ ۲۶
بر سر خود میکند ویران سرای دیده را پختگی حاصل نشد اشک جهان گردیده را کی توانی ترک ما کردن که با هم الفتی است طالع برگشت…
غزل شمارهٔ ۲۷
من نه آن صیدم که آزادی هوس باشد مرا از قفس گویم، نفس تا در قفس باشد مرا از پی راه فنا سامان ندارم، ورنه من خویش را میسو…
غزل شمارهٔ ۲۸
بهغیر خانهٔ زنجیر و دیدهٔ تَرِ ما کدام خانه که ویران نگشت بر سر ما؟ بهحیرتم که خبر چون به سنگ حادثه رفت که صلح کرد می …
غزل شمارهٔ ۲۹
به هر منزل فزون دیدم ز هجران زاری دل را خوشا حال جرس، فهمیده است آرام منزل را ز شوق دوست زانسان چشم حسرت بر قفا دارم که…
غزل شمارهٔ ۳۰
گل درین گلشن کجا دارد سر پروای ما خار هم از سرکشی کی می رود در پای ما گر به مستی آرزوی ابر و باران میکنم سنگ میبارد ز …