غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۴۱
شمع این مسئله را بر همهکس روشن کرد که تواند همه شب گریهٔ بیشیون کرد زود رفت آنکه ز اسرار جهان آگه شد از دبستان برود هر…
غزل شمارهٔ ۳۴۲
نگه چو گرم بر آن پرحجاب میگذرد گلاب آن گل روی از نقاب میگذرد اگر ز دل به تغافل گذشته مژگانش چنان گذشته که سیخ از کباب …
غزل شمارهٔ ۳۴۳
گرم ز لطف سیه روز خود خطاب کند سیاه روزی من کار آفتاب کند در آب و خاکم نسرشته اند بیمهری ز رحم آتش من گریه بر کباب کند ر…
غزل شمارهٔ ۳۴۴
بیش ازین دوران ستم پرور نبود آسمان زینگونه بداختر نبود عمر چون ایام بیماری مرگ هیچ امروزش ز دی بدتر نبود آنقدر پیکان که …
غزل شمارهٔ ۳۴۵
عاشق آنست که چون داغ تمنا سوزد همچو خورشید بیک داغ سراپا سوزد شعله اش سرو شود، فاخته گردد شررش هر که در آرزوی آن قد رعنا…
غزل شمارهٔ ۳۴۶
دل زغمخواران جز آئین جفاکاری ندید همچو گوش کو زکس در دهر همواری ندید آبروی اعتبارم دور شد از دوستان رشته کز گوهر جدا افت…
غزل شمارهٔ ۳۴۷
تا تو رفتی جان دگر آمیزشی با تن نکرد عکس در آئینه بیصورت دمی مسکن نکرد پاک طینت با گرانان سازگاری می کند آب آهنگ جدائی ه…
غزل شمارهٔ ۳۴۸
بیا که دل ز تو غیر از جفا نمی خواهد سپند از آتش مهر و وفا نمی خواهد چو من ببرم در آیم برای جا دادن تو برمخیز که پروانه ج…
غزل شمارهٔ ۳۴۹
اگرچه نخل هنر را ثمر نمیباشد ز سنگ بدگهران بیخطر نمیباشد زآه خلق بپرهیز کآینه است گواه که در زمانه دم بیاثر نمیباشد…
غزل شمارهٔ ۳۵۰
به بزمت شب خوش آن عاشق که سرگرم فغان افتد شود چون صبح روشن راست چون شمع از زبان افتد چمن از بس که تاریکست بیشمع جمال او…