غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۲۱
مرا مسوز که نازت ز کبریا افتد چو خس تمام شود شعله هم ز پا افتد غمِ زمانه ، ز ما بیدلان ندارد ننگ، بسان دزد که در خانه گد…
غزل شمارهٔ ۳۲۲
وقتی زبار هستی چیزی بجا نماند کز تو بره نشانی از نقش پا نماند دنیا ز سخت گیری هرگز بکس نپاید هرچند بفشری مشت رنگ حنا نما…
غزل شمارهٔ ۳۲۳
دست حسنت پنجهٔ خورشید تابان میبرد ترک چشمت تاخت بر ملک سلیمان میبرد خوش قماری بیش ازین نبود که در اقلیم حسن هرکه میبا…
غزل شمارهٔ ۳۲۴
دلم به ملک قناعت نشان نمیداند فغان که این سگ نفس استخوان نمیداند شتاب عمر دلم را به شکوه آورده جرس به جز گله کاروان نم…
غزل شمارهٔ ۳۲۵
گلشن کشمیر خارش گل به دامان میدهد سایه در خاک چمنها بوی ریحان میدهد زاهدان خشک را نبود هوایش سازگار زهد و تقوی را هوا…
غزل شمارهٔ ۳۲۶
ریاض ملک را دیگر بهار دلگشا آمد بفرق دوست از نو سایه بال هما آمد بروی ترکش اقبال تیر رفته برگشته دعای مستجاب از آسمان حا…
غزل شمارهٔ ۳۲۷ - در مدح شاهجهان
به راه فقر مرا این و آن نمیباید چو راه امن بود کاروان نمیباید کمال کسب کن اما هنر فروش مباش دکان خوشست کسی در دکان نمی…
غزل شمارهٔ ۳۲۸
همه محروم و ازو دست کسی دور نبود کس ندیدم که درین میکده مخمور نبود فقر و روشندلی آئینه رخسار همند هیچ ویرانه ندیدم که پر…
غزل شمارهٔ ۳۲۹
دلی دارم کزو دلها بسوزد تر و خشک تعلق را بسوزد چو اختر بر سپهر خاکساری بمیرد روزها شبها بسوزد میان خاکساران سوزم از غم چ…
غزل شمارهٔ ۳۳۰
ز خوان غیب یک نعمت نصیب ما و ساغر شد ز خون خوردن چرا نالیم کاین روزی مقدر شد دل از آمیزش بیگانه و خویشان به تنگ آمد بیاب…