غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۰۱
به دور دیده مژگان از دو سو لخت جگر دارد چراغان بر لب آب روان فیض دگر دارد ندارم زینتی همچون صدف جز عقده خاطر همیشه رشته …
غزل شمارهٔ ۳۰۲
ایدل ز نخل ناله و آهت ثمر چه شد وز تخم اشک ریزی پیوسته بر چه شد ای همنشین بگوی تو خود گر چو من نه ای کز دیدنش زهوش چو رف…
غزل شمارهٔ ۳۰۳
گرم آسوده دوران می گذارد کی آن زلف پریشان می گذارد بخون ما چنان تشنه است تیرت که پا در آب پیکان می گذارد گذارد زاد راهی …
غزل شمارهٔ ۳۰۴
گر بتحریر ستم نامه هجران آید خامه ام پیشتر از نامه بپایان آید بسکه در راه طلب سستی ازو می بیند جرس از همرهی ناله با فغان…
غزل شمارهٔ ۳۰۵
حدیثت نامه را تعویذ جان شد قلم را نام تو ورد زبان شد دگر از خود چه گلها می توان چید براهت خار مغز استخوان شد بنرمی با در…
غزل شمارهٔ ۳۰۶
بر لبم همچو جرس خنده فغان میگردد آب اگر میخورم از دیده روان میگردد صافدل را نبود قید علایق عیبی عیب دیرینه کی از آینه…
غزل شمارهٔ ۳۰۷
خیال چشم تو در خاطرم گذر نکند که از دل آنمژه شوخ سر بدر نکند شکسته پای تراز من شدست کینه من که هرگز از دل بیرحم تو سفر ن…
غزل شمارهٔ ۳۰۸
به دست صد غم اگر بیدلان اسیر شوند از آن به است که ممنون دستگیر شوند زمانه بیتو مرا زنده بهر آن دارد که در جدایی هم دوست…
غزل شمارهٔ ۳۰۹
چو جرس کار دل ار ناله و فریاد بود مشنو خنده زخمش ز دل شاد بود تا بدیدار تو شد دیده بستان روشن سرو را گفت شکرانه که آزاد …
غزل شمارهٔ ۳۱۰
بسکه حرف قامتت ورد دل دیوانه شد سینه از مشق الف مانند لوح شانه شد تا خراب او نگردیدم بمن ننمود روی خانه از خورشید گرمی د…