غزلیات

از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱٬۰۹۷

شعر

فهرست اشعار

خود را به تو بی راحله رفتم برسانم چون گرد پی قافله رفتم برسانم چون دیدهٔ گریان به زبانی که ندارم از دل به تو حرف گله رفت…

تنها همین ز چشم نه گوهر فکنده ایم یاقوت را ز دست چو اخگر فکنده ایم زین دل که بسته ایم به این جسم عنصری در چار موج حادثه …

رسته از قید مذاهب دست در مولا زدیم راه ها مسدود چون دیدیم بر دریا زدیم قابل یک چشم دیدن هم نبود این خاکدان چشمکی از دور …

ز لعل او دلی شوریده دارم کبابی در نمک خوابیده دارم ز شوق سجدهٔ کویت چو غنچه به روی هم جبین ها چیده دارم قبول داغ را انگش…

از سکوت افشای اسرار نهانی کرده ایم عرض حالی با زبان بی زبانی کرده ایم مغز جان ما نمک پروردهٔ عشق است عشق عمرها در دولت ا…

عذار لعل‌گون خوب است از خوبان به هم سودن به انداز گزیدن‌ها لب و دندان به هم سودن حریصم بس که بر نظارهٔ شب‌های وصل او دلم…

زین بیش جور با دل خونین ما مکن با ما جفا مکن، مکن ای بیوفا مکن سهل است جور، ترک محبت ز ما مکن خون می چکد ز قطع تعلق بیا …

بی جان بود قدح شب آدینه بر زمین مالد ز تشنگی بط می سینه بر زمین پاشید گل زشرم صفای تو در چمن از برگ برگ خویش زد آیینه بر…

شب پا نهد چو مست می ناب بر زمین ریزد ز نقش پا گل مهتاب بر زمین پر گرد کلفت است ز بس سینه، می رود اشک از دلم به دیده چو س…

جهان را محتسب، چندی به کام می پرستان کن!‏ ز می خمخانه ها را رشک کهسار بدخشان کن!‏ ز قید بوریا هم درد اگر داری مجرد شو سم…

۹۴/۱۱۰