غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۲۱
دل پراضطرابی؛ دست و پا گم کردهای دارم سری؛ با کافری راه خدا گم کردهای دارم به خوب و زشت چون آینه نبود راحت و رنجم به ح…
شمارهٔ ۹۲۲
در چمن با درد عشقت گر دمی منزل کنم برگ برگ غنچه ها را لخت لخت دل کنم نیست آسان در غمش سامان درد اندوختن نقد داغ دل به صد…
شمارهٔ ۹۲۳
خاک راه آن سیه مستم به هنگام خرام تا مگر سرو روانش را به خود مایل کنم یاد آن زلف گرهگیرم چو در دل بگذرد ناخن اندیشه صرف …
شمارهٔ ۹۲۴
سبز در خون جگر شد ریشهٔ اندیشه ام ناخن شیر است برگ بیشهٔ اندیشه ام می کند تا دامن گردون ترشح خون دل بشکند از سنگ غم چون …
شمارهٔ ۹۲۵
خموشم ارچه به ظاهر ولی پر از سخنم ترنج جلد کتابست داغها به تنم همین نه ز آتش دل استخوان چو موج گداخت حباب وار به تن آب گ…
شمارهٔ ۹۲۶
مرا بس بود روز دیوان عام نبی و وصی نبی والسلام دو ابروی او کرده جا در دلم که دیده دو شمشیر در یک نیام دل از صحبت همگنانم…
شمارهٔ ۹۲۷
شدم پیر و همان مغلوب نفس غفلت آیینم همان همچون شرر در خاره مست خواب سنگینم عجب دارم که لعلش آشنایی با لبم جوید مگر بر لب…
شمارهٔ ۹۲۸
طاقتم طاقست یاران! یار می خواهد دلم یار می خواهد دلم، بسیار می خواهد دلم ساقیا گرد سرت پیمانه را سرشار کن بیدماغم مستی س…
شمارهٔ ۹۲۹
به هیچ کس نرسیده است سود ازین مردم به غیر درد که بر دل فزود ازین مردم مدار چشم نکویی و جود ازین مردم زیان مکن به تمنای س…
شمارهٔ ۹۳۰
زخنده ساغر بر لب رسیده ای دارم زگریه بادهٔ ناب چکیده ای دارم گل بهشت قناعت بود سرافرازی چو کوه، پای به دامن کشیده ای دار…