غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۹۱
سوخت تا از پرتو آن آتشین خو پیکرم صیقل آیینهٔ خورشید شد خاکسترم در خیالم بسکه شب هر دم به رنگی آمدی می توان صد رنگ گل رف…
شمارهٔ ۸۹۲
یک‌رنگ بی‌خودی شده از خود بریده‌ام با وحشت آرمیده‌ام از بس رمیده‌ام عرش برین مقام من از فیض بی‌خودی است از خویش رفته‌رفت…
شمارهٔ ۸۹۳
ضعف نگذاشت که یک ره جهد از جا آهم شد گره در دل خونین چو سویدا آهم چون نسیمی که نهد سر به بیابان ز چمن بویی از حیرت دیدار…
شمارهٔ ۸۹۴
غمی در خاطر هر کس وطن گیرد غمین باشم دلی در هر کجا آید به درد اندوهگین باشم به یاد عارضی سیاره ریزد در کنارم چشم ز دامان…
شمارهٔ ۸۹۵
گلگشت چارباغ برو دوش کرده ایم سیر بهار گلشن آغوش کرده ایم تا بر رخت چو آینه بگشوده ایم چشم در خاطر آنچه بود فراموش کرده …
شمارهٔ ۸۹۶
لخت لخت از یاد رویت شد دل بی کینه ام عاقبت از شوخی عکست شکست آیینه ام پنجهٔ عشقت درونم را ز بس کاویده است پردهٔ فانوس شم…
شمارهٔ ۸۹۷
تا ز عکست برگ گل سیما بود آیینه ام جام لبریز می احمر بود آیینه ام نقش بسته صورتت در خاطرم پیش از وجود خلوت عکس تو در خار…
شمارهٔ ۸۹۸
نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم طپیدنهای دل از رخنه های سینهٔ چاکم به اهل درد حاجت نیست زاد ره پس از مردن که از پهلو…
شمارهٔ ۸۹۹
ننگ منت بر نتابد همت مردانه ام می رسد از آب خود مانند گوهر دانه ام همتم هرگز نشد خجلت کش احسان کمی هیچگه از ریزش باران ن…
شمارهٔ ۹۰۰
کرد دلها را به مژگان نرگس جانانه موم می کند فولاد را سرپنجهٔ مردانه موم اضطرابم یار سرکش را ملایم می کند شمع محفل گشته ا…