غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۸۱
ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم همچو قندیل ز طاق حرم آویخته ایم بر نداریم ز مژگان کجت دست امید همچو خون در دم تیغ ستم …
شمارهٔ ۸۸۲
حباب آسا فتد از دیدهٔ تر قطره اشکم ز بس آهی نهان گردیده در هر قطره اشکم گرفت از بس دلم از سردمهریهای او امشب بدامن بسته …
شمارهٔ ۸۸۳
اصلا بمی شکایتی از غم نکرده ایم هرگز ز زخم شکوه به مرهم نکرده ایم ما در مصاف همدم شمشیر جرأتیم بازوی عجز پیش کسی خم نکرد…
شمارهٔ ۸۸۴
به او نزدیکم و از شرم خود را دور پندارم وصالش داده دست و خویش را مهجور پندارم درونم شد نمکسود ملاحت بسکه از حسنش فشارم چ…
شمارهٔ ۸۸۵
رفتی و بی تو باده کشیدن نسازدم چون غنچهٔ حباب شکفتن نسازدم از اضطراب، عقدهٔ دل سخت تر شود ای وای چون کنم که طپیدن نسازدم…
شمارهٔ ۸۸۶
خاکساری را چو نقش پای تا دل بسته ایم خویش را چون جاده بر دامان منزل بسته ایم حسنش از طفلی نمک پرورد شور عشق ماست ما بجای…
شمارهٔ ۸۸۷
ما که دل در فکر دنیای خراب افکنده ایم گوهر یکدانه ای را در خلاب افکنده ایم مغز خورشید از شمیم عشق باشد عطسه ریز تا بر ای…
شمارهٔ ۸۸۸
بی تو از بس گرد غم بر چهرهٔ دل داشتیم در کنار اشک حسرت مهرهٔ گل داشتیم چون ز خود رفتیم در راه طلب همچون حباب گام اول پای…
شمارهٔ ۸۸۹
زحال من چسان آگاه گردد شوخ خودکامم که قاصد را بلب ماند نی شد ناله پیغامم چنان سیل سرشکم کرده طوفان در شب هجران که موج اش…
شمارهٔ ۸۹۰
ای من خراب طورک رندانه تان شوم من خاک راه جلوهٔ مستانه تان شوم ای ماه طلعتان مگر آیینه دیده اید من واله نگاه اسیرانه تان…