غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۶۱
بی تو بیگانه چو عکس رخت از هوش خودم با تو چون جوهر آیینه فراموش خودم مست کیفیت خود گشته ام از دولت عشق بیخود از نشئهٔ تو…
شمارهٔ ۸۶۲
بستهٔ خود بودم از فیض ریاضت وا شدم برگداز خویش تا بستم کمر، دریا شدم بستن لب، بال پرواز است مرغ ناله را تا خموشی پیشه کر…
شمارهٔ ۸۶۳
به جز سر جوش می عقلآفرینی چون نمیدانم خم میخانه را کمتر ز افلاطون نمیدانم چه لاف همسری با قامت او میزنی ای سرو به پی…
شمارهٔ ۸۶۴
تا ز جام عشق دل مستان شد و دیوانه هم چون گهر مستغنی است از فکر آب و دانه هم شیشه های طاق این غمخانه دلهای پر است شکوه ها…
شمارهٔ ۸۶۵
اسیر پیچش آن طره شکن گیرم ز موج نکهت سنبل کنند زنجیرم ز حیرتم چه عجب گر بماند از رفتار به روی آب روان گر کشند تصویرم مرا…
شمارهٔ ۸۶۶
مکن آرایش آن زلف پی تسخیرم پیچ و تاب غم عشق تو بود زنجیرم سوی خود می کشد از دایرهٔ تدبیرم زور وابستگی سلسلهٔ تقدیرم شوق …
شمارهٔ ۸۶۷
دست هوس زنعمت دنیا کشیده ام چون طفل غنچه خونه دل خود مکیده ام چندان نهان به زیر غبار غمم که گرد بر بام و در نشسته ز رنگ …
شمارهٔ ۸۶۸
آشنا خواهد شدن ما و ترا دلها به هم نسبتی دارند آخر شیشه و خارا به هم نوبهاران هرکجا میکشی در پرده است بسته ابر از هر ط…
شمارهٔ ۸۶۹
ز بس بالد نگه از دیدنت در چشم حیرانم نیاید چون پر ناوک بهم صفهای مژگانم چه شد درهم شکست ار بار عصیان استخوانم را گزم تا …
شمارهٔ ۸۷۰
ما منت مرهم به جراحت نپسندیم بر زخم جگر سوختهٔ داغ تو بندیم چون غنچه بود خرمی ما ز غم عشق تا دل به ره دوست نبازیم، نخندی…