غزلیات

از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱٬۰۹۷

شعر

فهرست اشعار

زموج چین توانی ساده کردن گر جبین خود کشی چون آفتاب آفاق را زیر نگین خود توانی در کمند وحدت آری خویش را آسان پس زانوی عزل…

می نشاط که در جام شاه ریخته اند به ساغر دل هر خاک راه ریخته اند ترا شراب به چشم سیاه ریخته اند مگوی چشم به جان نگاه ریخت…

فصل نوبهاران است ابر در خروش آمد نغمه سنج شد بلبل، خون گل به جوش آمد صبح روز باران است مفت می گساران است باده بی محابا ز…

عشاق همچو دل به بر شیر خفته اند این قوم زیر سایهٔ شمشیر خفته اند از برق تیغبازی تقدیر بی خبر خامان به ناز بالش تدبیر خفت…

لب تو چون نمک نوشخند خواهد شد صدای قهقههٔ گل بلند خواهد شد چنین که گشته نمک پاش خنده لعل لبت علاج درد دل دردمند خواهد شد…

هر که محو جلوهٔ جانان شود، جانان شود قطره، عمان می شود چون واصل عمان شود همچو آن بلبل که بر روی گل مستی کند بوسه از لبها…

طعن ها زاهد به عشق پاک دامن می زند از سفاهت آستین بر شمع ایمن می زند رفتی از باغ و چو طاووس بدام افتاده ای بال و پر در خ…

غنچه مانند این دهن باشد چون دهان تو بی سخن باشد پی بوحدت بریم از کثرت خلوت ما در انجمن باشد گل داغ تو بر زمین دلم باغ با…

می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند رنگ سرو از سایهٔ آن قد رعنا ریختند خلوت دل روشن از فیض ریاضت می شود شمع این بزم از …

بحر را چشم تر ما از نظر می افکند کوه را بار غم از کمر می افکند گر زبانم ریزه خوان شکوه شد از جا مرو شعلهٔ عشقست گاهی هم …

۶۶/۱۱۰