غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۴۱
آنکه زلفش به دلم دست تطاول پیچد دود در خلوتش از نکهت سنبل پیچد پلکها چون بگذارد بهم از مستی خواب سرمه از نرگس او در ورق …
شمارهٔ ۶۴۲
عجزم از عشق محال است عنان تاب شود حسن این بادیه سد ره سیلاب شود هر که لبریز هوای تو بود همچو حباب پیرهن بر تنش از آتش دل…
شمارهٔ ۶۴۳
بلبلی نیست دل خسته که نالان نشود داغ عشق تو گلی نیست که خندان نشود توبه کرد آنکه زهم صحبتی دختر رز مرد باشد اگر از کرده …
شمارهٔ ۶۴۴
ز روز حشر شهید ترا چه بیم بود در دو لخت بهشت از دل دو نیم بود به روی لالهٔ داغ درون بغلتد آه چو صحن باغ که جولانگه نسیم …
شمارهٔ ۶۴۵
چشم مخمور تو چون بازار صهبا بشکند از شکست رنگ می ترسم که مینا بشکند موج صاف لعلگون، در ساغر زرین او خار در پیراهن گلهای …
شمارهٔ ۶۴۶
تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود آشفته خاطریم به سامان نمی شود ارباب جستجوی به راهش سپرده اند آن پای را که رزق مغیلان نمی …
شمارهٔ ۶۴۷
گل به آن روی نکو می ماند مل به لعل لب او می ماند ماه اگر ماه شب چارده است بی کم و کاست به او می ماند ستم و جور بمن می گذ…
شمارهٔ ۶۴۸
رهی از خود نرفتن غیر گمراهی نمیباشد ز خود تا آگهی میباشد آگاهی نمیباشد در آن وادی که نبود رهروان را رو سوی مقصد اگر ب…
شمارهٔ ۶۴۹
دل به قدر عقل هر کس را اسیر غم شود چون سبک مغزی فزون شد سرگرانی کم شود آدمیت فوق خوبیها بود، خوارش مگیر آنکه بتواند ملک …
شمارهٔ ۶۵۰
در این زمانه خوشش باد اگر غمی دارد ز فوت وقت هر آن دل که ماتمی دارد ببند چشم و دهن را از دیدن و گفتن غمین مباش که هر زخم…