غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۳۱
گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد چرا می پوشی از حق چشم، باطل دیدنی دارد که با چشم سخن گویت تواند بود همدستان سرت گردم …
شمارهٔ ۶۳۲
آمدی چون چشم روزن دیده بیخواب از تو شد همچو گوهر خلوتم لبریز مهتاب از تو شد برق حسنت مضطرب سازد دل فولاد را بی مروت! جوه…
شمارهٔ ۶۳۳
پیچ و خم مو را چو آن مشکین سلاسل میدهد داد بیتابی دلم چون مرغ بسمل میدهد محرم لب گشت پیغام دل از سعی زبان هرچه آرد مو…
شمارهٔ ۶۳۴
چو او در بزم ارباب هوس میرفت و میآمد مرا جان در بدن همچون نفس میرفت و میآمد ز شوق دیدن لعلش سحرگه غنچهٔ گل را تذرو ر…
شمارهٔ ۶۳۵
آشنا با عشق اگر شد عقده دل واشود قطره دریا می شود چون واصل دریا شود قفل بر مخزن نشان مایه داریهای اوست راز عشق از بستن ل…
شمارهٔ ۶۳۶
در دل، آنانکه غم یار نهان می دارند شعله ای را بخس و خار نهان می دارند عزلت آنانکه گزیدند پی شهره شدن راز در پردهٔ اسرار …
شمارهٔ ۶۳۷
سالکانی که به خورشید رخت دل بستند شبنم آسا به نگه سوی تو محمل بستند به طپش از قفس، امید رهایی غلط است این طلسمی است که ب…
شمارهٔ ۶۳۸
کامت چو در شوی به خطرها همی دهند در بحر غوطه زن که گهرها همی دهند در فکر روزیانه مخور غم که هر سحر از آفتاب زر به سپرها …
شمارهٔ ۶۳۹
چو از فکر کام تو حاصل شود زبان خار پیراهن دل شود بود دست گل باز چون آینه به آن آینه رو مقابل شود از آن ناز او اینقدر می …
شمارهٔ ۶۴۰
هرکه در عشقت ز مژگان اشک نابش میچکد غالبا خوناب خامی از کبابش میچکد بر گل رویت نگاه شعلهآشامان عشق اندکی گر پا بیفشار…