غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۷۱
خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بود سبزهٔ پشت لبش موج نسیم گل بود لفظ و معنی در لبش با یکدگر جوشیده اند همچو رنگ و بوی گل کا…
شمارهٔ ۶۷۲
شب که در ساغر شراب ارغوان افکنده بود پیش رویش باده را آتش بجان افکنده بود بکر معنی کز زبانم برگ جلوه ساز از قماش لفظ بر …
شمارهٔ ۶۷۳
دایما خون دلم زان زلف و کاکل میچکد آب و رنگ گل نگر کز شاخ سنبل میچکد سرو رنگینجلوهام چون در خرام آید به ناز خون خجلت…
شمارهٔ ۶۷۴
عیار ناقصان از فکر کامل می تواند شد زبان گر خامشی عادت کند دل می تواند شد گهر در عقد گوهر با زبان حال می گوید که بی پا و…
شمارهٔ ۶۷۵
غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید به هر دلی که رضاجوست غم نمی آید به هر چه می کنی، امیدوار بخشش باش! که از کریم به غیر ا…
شمارهٔ ۶۷۶
چو انگشتان نایی دایما در رقص می آید سرانگشت طبیب از جستن نبضم نیاساید برای ما و خود در فکر خودسازی نمی افتد مگر خودرای م…
شمارهٔ ۶۷۷
تا چند رود دل پی کاری که ندارد تا کی بود آوارهٔ یاری که ندارد لعل لب او سوخت چسان خرمن جان را چون آتش یاقوت شراری که ندا…
شمارهٔ ۶۷۸
دست خواهش تا توان از مدعا باید کشید خویش را در سایهٔ بال هما باید کشید تلخ و شیرین تا به کام خواهشت یکسان شود ساغر لبریز…
شمارهٔ ۶۷۹
لب خندان به تو ای غنچه دهن بخشیدند چشم گریان و دل خسته به من بخشیدند زآشنایی سخن شر کن ای دل که ترا همه دادند اگر درد سخ…
شمارهٔ ۶۸۰
دگر بوی کبابم از دل آواره می آید مگر امشب ببزم آن شوخ آتشپاره می آید چو گل کز باد نوروزی بریزد بر سر خاری مرا دل بر سر م…