غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۵۱
ز فیض نور معنی شام اهل دل سحر باشد چراغ خلوتم از خویش روشن چون گهر باشد ز بس از خویشتن رفتند در بزم تو مشتاقان تکلم بر ل…
شمارهٔ ۵۵۲
چو بیداد محبت بیش شد حاجت روا گردد که دل را رخنه های سینه محراب دعا گردد چو می از شیشهٔ واژون نگار ناز پروردم گر آید سوی…
شمارهٔ ۵۵۳
آنچه از بوسی بر آن لبهای شیرین میرود کافرم هرگز به گلشن گر ز گلچین میرود بر دل بلبل ز بس بنشسته زین گلشن غبار بر هوا …
شمارهٔ ۵۵۴
نونهال من ز طفلی آشنا بیگانه بود کوچه گرد شهره و بدمست و دشمن خانه بود کرد پیدا این زمان نام خدا تمکینکی ورنه وضعش پیش ا…
شمارهٔ ۵۵۵
با بار آن گل رو دل بی حجاب باشد زان روی با سرشکم بوی گلاب باشد گر شاهی از فقیری است دارد نمود بی بود پست و بلند دنیا موج…
شمارهٔ ۵۵۶
نه تنها غنچه را کیفیت چشمش سبو بخشد که گل را عارض زلفش شراب رنگ و بو بخشد اگر ساقی نگاه اوست مستان زندگانی کن خدا جرم سی…
شمارهٔ ۵۵۷
شب که یاد چشم مستش از غمم افزوده بود آسمان پردود و آهم چون سفال دوده بود پشت بر دیوار آهن داشتم از فیض صبر همچو جوهر تا …
شمارهٔ ۵۵۸
دولت کسی ز پهلوی حسنت هوس کند کاندیشهٔ شکار هما با مگس کند با یاد عارض تو اسیری که دل خوش است پیوسته سیر گل ز شکاف قفس ک…
شمارهٔ ۵۵۹
چون نگاهی سوی من زان چشم مخمور افکند دل تپیدنها مرا از بزم او دور افکند بسکه در دل ناله را دزدیده ام از شرم غیر قطرهٔ ا…
شمارهٔ ۵۶۰
هر که از شمشیر نازت نیم بسمل ماند ماند هر گره کز چین ابروی تو در دل ماند ماند نیست جولانگاه هر کس شاهراه بیخودی رفت از خ…