غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۴۱
اگر شه ور گدا کز مرگ دایم بر حذر باشد بلند و پست دنیا رمزی از زیر و زبر باشد مرا در شیشهٔ دل بادهٔ راز است می لرزم که ای…
شمارهٔ ۵۴۲
به ره طرح چمن پیوسته رخسار تو می ریزد ز بس بر خاک رنگ از حسن سرشار تو می ریزد به نیسان بهاری لاف هم چشمی زند اشکم گهر در…
شمارهٔ ۵۴۳
شبی که مستی باد تو در سرم باشد دل گداخته صهبای ساغرم باشد به هر طرف که گشایم نظر گلستان است خیال روی تو تا در برابرم باش…
شمارهٔ ۵۴۴
در باغ چو گل به رخ جانان نظر افکند فریاد که روز سیهم در به در افکند بزدود ز لوح دل ما نقش دویی را بیرنگی او آمد و رنگ دگ…
شمارهٔ ۵۴۵
کباب خود دلم را شعلهٔ آواز او دارد چو شمع بزم پنداری که آتش در گلو دارد نیندازد خدا با سخت رویان کار یکرنگان که با آیینه…
شمارهٔ ۵۴۶
خون دلم چو از سر مژگان فرو چکید صاف نشاط از آن لب خندان فرو چکید آبی که خورده بود دل از دیدن تو دوش امروز اشک گشت و ز مژ…
شمارهٔ ۵۴۷
رازها را لب خاموش نگهبان باشد غنچه را پرده در دل لب خندان باشد رشحه ای ریخته از خامهٔ بی رنگی او هر قدر نقش که بر صفحهٔ …
شمارهٔ ۵۴۸
خاکساری جوشن شمشیر آفت می شود کوتهی دیوار را حصن سلامت می شود رفتگان را طور رفتارش برانگیزد زخاک قامتش چون در خرام آید ق…
شمارهٔ ۵۴۹
پیش رخت مراست دل داغ داغ بند پروانه را بس است فروغ چراغ بند از یاری نسیم سحر عطسه ریز شد تا صبح بود غنچهٔ گل را دماغ بند…
شمارهٔ ۵۵۰
سرو نازم چون بی گلگشت در رفتار شد چار دیوار چمن از موج گل سرشار شد آه از غفلت که عمرم در سیه کاری گذشت این ره از لغزیدن …