غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۷۱
ای خضر هر که مست شراب جنون بود حاشا که در متابعت رهنمون بود دور از تو ذره ذرهٔ من دشمن همند سوهان استخوان تنم موج خون بو…
شمارهٔ ۵۷۲
چون شدم از خویش ره در بزم یارم داده اند رفته ام تا از میان جا در کنارم داده اند بر مآل خویش خندم یا به اوضاع زمان من که …
شمارهٔ ۵۷۳
سرو من چون به سر شوخی انداز آمد گلبن از شوق چو طاوس به پرواز آمد سوی من شست گشاید چو کشد جانب غیر چشمت از ناوک مژگان به …
شمارهٔ ۵۷۴
میرود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود غم نهان گردد چو آن نازآفرین پیدا شود در رم گم شد دل از همراهی سیل سرشک عاقبت در ک…
شمارهٔ ۵۷۵
می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد آه از این کم فرصتی این عمر بی بنیاد داد عاشقان زار را با قوت بازو چه کار داد از دست …
شمارهٔ ۵۷۶
شکست از جوش غم بازار رنگم ناله پیدا شد به خود پیچید آهم شعلهٔ جواله پیدا شد سرشکم آب و رنگ خون حسرت گشت بیرویت به خون غ…
شمارهٔ ۵۷۷
نه تنها بی تو رنگ از روی گل آزاد برخیزد که بو از غنچه چون آه از دل ناشاد برخیزد زخاکم آن قدر بود بهار درد می آید که چون …
شمارهٔ ۵۷۸
عاقلان موعظه را زیب ده هوش کنند چون برآید گهر از بحر در گوش کنند آه دلسوختگان کم نشود بعد از مرگ بیشتر دود کند شمع چو خا…
شمارهٔ ۵۷۹
ز چشمم جز سرشک لعلگون بیرون نمیآید بلی هرگز در از دریای خون بیرون نمیآید نمکها بر جراحت زد تن درد آشنایم را دلم از خ…
شمارهٔ ۵۸۰
لاله آسا هر که در عشق تو خون آشام شد از حلاوت پای تا سر یک دهن چون جام شد بعد مردن هم به راه انتظار ناوکش استخوانم پای ت…