غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۹۱
رنگ حسن گل رخان هند را چون ریختند پرتو مهتاب در پرویزن گل بیختند می تواند گردهٔ رنگ بناگوشت شود با شمیم گل هوای صبح را آ…
شمارهٔ ۵۹۲
یاد رخسار تو تا در جیب دل گلها فشاند چشم خونین تخم حسرت در کنار ما فشاند روشن است از هر پر پروانه بزم نیستی شمع آسا آستی…
شمارهٔ ۵۹۳
اشکم چون خون زدیده چکان بی تو می رود آهم به رنگ شعله طپان بی تو می رود گر قامتم دو تاست همان سوز دل بجاست آهم چو ناوکی ز…
شمارهٔ ۵۹۴
دلم را گریه بر مژگان آتش بار می آرد سرشکم راز پنهان را بروی کار می آرد دل غمدیده را آخر هجوم گریه کند از جا چو سیلابی که…
شمارهٔ ۵۹۵
در سینه آنچه این دل مایوس می کند کی در فرنگ نالهٔ ناقوس می کند آنجا که سرو قد تو آراست بزم رقص رنگ پریده مستی طاؤس می کن…
شمارهٔ ۵۹۶
رفتی و نقش فنایت زیب آن کاشانه ماند صورت حال تو بر دیوار این دیوانه ماند گرچه مجنون رفت از دنیا ولی هر گرد باد گرده ای ا…
شمارهٔ ۵۹۷
بسکه از آهم هوا امشب کدورتناک بود شاخ و برگ نخل همچون ریشه ای در خاک بود محفلم را از صفا امشب منور داشت می تا سحرگه شمع …
شمارهٔ ۵۹۸
زجوش ناز دندانت در نایاب را ماند تبسم بر لبت صبح شب مهتاب را ماند کدامین نوگل، آئین بند گلشن شد، که هر بلبل ز هر افشاندن…
شمارهٔ ۵۹۹
تا غنچهٔ دل بلبل گل پیرهنی شد هر قطرهٔ خون در تن زارم چمنی شد ای جان جهان کشتهٔ الماس ستم را هر رگ به تن از درد تو تار ک…
شمارهٔ ۶۰۰
شوخی ات چون شیوهٔ عاشقکشی بنیاد کرد فتنه را چشم تو سرخیل صف بیداد کرد می کنم جا در دل سنگین به زور عاجزی بازوی ضعفم توان…