غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۰۱
باز دل زآتش سودای تو درمی گیرد سوختن شمع صفت باز ز سر می گیرد صبح پیری بصد آیین جوانی باشد در خزان گلشن ما رنگ دگر می گی…
شمارهٔ ۶۰۲
شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلند در جهان غوغا از آن بالای موزون شد بلند سایهٔ نعلی ست در هنگام جولانش هلال مهر گردی …
شمارهٔ ۶۰۳
هر که از چشم تو کیفیت والا دارد از تماشای لبت نشئه دو بالا دارد
شمارهٔ ۶۰۴
اسم باید که موافق بمسمی باشد زشت رو کی سزد ار نام جمالا باشد
شمارهٔ ۶۰۵
ز آهم حسن روی یار بیاندازه میگردد صبا رخسارهٔ میگون گل را غازه میگردد پی جمعیت اوراق خوبی زلف مشکینش کتاب روی او را ر…
شمارهٔ ۶۰۶
خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کند می کند دانسته یادم تا فراموشم کند حسن سرشار ترا نازم شکوهش کم مباد با وجود صد زبان چو…
شمارهٔ ۶۰۷
غبارم بر فلک پرواز مانند ملک دارد هنوز آن کینه جو کین مرا همچون فلک دارد عجب شوری ست آمیزد چو درد عشق با مستی کباب لخت د…
شمارهٔ ۶۰۸
نخل بلندی است عشق داغ تو بارش بود عالم دیوانگی جوش بهارش بود در ره گم گشتگی در سفر بیخودی بیدل غمدیده را یاد تو یارش بود
شمارهٔ ۶۰۹
در فضای سینه چون شاهین یادش بر پرد مرغ هوشم با تذرو رنگ پر در پر پرد هر قدر باشد قوی با فرع محتاج است اصل مرغ اگر شاهین …
شمارهٔ ۶۱۰
هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد نگه را نوبهار جلوه اش دیوانه می سازد من آن مجنون عنقا جلوه ام کز غایت وحشت برون از…