غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۲۱
در کنار خویش هر کس آن برو دوش آورد آفتابی را چو ماه نو در آغوش آورد جیب صبح از رشک بر باد دریدن می رود گر صبا بویی از آن…
شمارهٔ ۴۲۲
دعای صبح محرومان هم آغوش اثر خیزد غبار هستی مقصد زدامان سحر خیزد مشو غافل ز آه غرقه در خون اسیرانت که این سرو از کنار جو…
شمارهٔ ۴۲۳
چو شمع جلوه شبها عارض جانانه میسوزد نگه در دیدهام بیتاب چون پروانه میسوزد سراپا محشر پروانهام بیشمع رخساری به تن …
شمارهٔ ۴۲۴
عاشق از بیداد دل آزار بی حد می کشد هر چه هر کس می کشد از پهلوی خود می کشد تا به آسانی تواند عقده دل را گشود همچو ناخن اس…
شمارهٔ ۴۲۵
دل که در او سوز عشق راه ندارد روشنیی از چراغ آه ندارد خانه به دوش فنا به رنگ حباب است هر که عنان نفس نگاه ندارد هست دلم …
شمارهٔ ۴۲۶
هر شعلهٔ آهی که ز بیمار تو خیزد گردیست که از گرمی رفتار تو خیزد صد یوسف خوبی است متاع سر دستش بویی که ز پیراهن گلزار تو …
شمارهٔ ۴۲۷
آینه بی یاری سیماب بی حاصل بود پشت بان حیرت چشم اضطراب دل بود می رود از بس جوانی زودگویی با خزان چون گل رعنا بهار ما به …
شمارهٔ ۴۲۸
دل از ازل چو غنچه گریبان دریده بود با چاک پیرهن گل صبحم دمیده بود می آید از طپیدنش آواز پای او در موج اضطراب دلم آرمیده …
شمارهٔ ۴۲۹
در وسعتگه مشرب به رخم واکردند پردهٔ چشم مرا دامن صحرا کردند غنچهٔ لاله شد آنروز که خلوتگه داغ جای خالت به دلم همچو سویدا…
شمارهٔ ۴۳۰
نوبهار آمد و گلزار صفایی دارد چمن از بلبل و گل برگ و نوایی دارد رونق خانهٔ دل اشکی و آهی کافی است خلوت ما چو حباب آب و ه…